พื้นที่เล็กๆ
posted on 12 Dec 2009 01:09 by on-the-4th-floor in diary"ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า"
ทำไมยิ่งโตแล้วความสุขมันยิ่งลดลงก็ไม่รู้เนาะ?
เมื่อตอนเด็กๆ ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย...
อนุบาล...
ไม่ต้องสงสัยเลยอ่ะ หนังสือไม่ได้อ่านซักกะตัว
ไปเรียน เล่นกับเพื่อน เตะบอลไปเรื่อยๆ
กลับบ้านก็เล่นเกมส์ ดูการ์ตูน กิน แล้วก็นอน
ไม่มีอะไรให้คิด ให้มันวุ่นวายใจซักกะอย่าง
ประถม...
ก็ไม่ต่างอะไรจากตอนอนุบาลเท่าไรเลยอ่ะ
ไปเรียน เตะบอลกับเพือนเหมือนเดิม เล่นเกม
ต่างกันแค่เรียนเยอะขึ้นมานิดหน่อยแค่นั้นเอง
ใช้ชีวิตสนุกไปวันๆ เรื่อยๆ
มัธยมต้น...
ไม่อยากจะบอกว่าม.1 เทอม 1 ได้เกรด 2.78 มาแล้ว
ก่อนสอบนั่งเล่นการ์ดยูกิ พอเกรดออก ถามเพื่อน "เกรดกูเยอะยังวะ"
เพื่อนที่เล่นด้วยกันบอกว่า "เยอะแล้ว 70% แล้ว"
(2.80 = 70% ของเกรด 4 แน่ะครับ เหอๆ)
แล้วก็นั่งเล่นการ์ดยูกิต่อ กลับบ้านโดนพ่อดุ ก็เลยอ่านเพิ่มนิดนึง
ทำเกรดเรื่อยๆ เกิน 3 ก็พอแล้ว ตอนนั้นไม่เห็นต้องใช้เกรดยื่นอะไรเลย
รู้สึกจะผ่านม.ต้นมาด้วยเกรดเฉลี่ย 3 ต้นๆ เองมั้ง ฮ่าๆ
มัธยมปลาย...
รับผิดชอบมากขึ้นเยอะเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่เครียดเท่าไร
ปิดเทอม ไปเช่าหอเรียนพิเศษกับเพื่อน เรียนบ้าง เล่นบ้าง
โดดเรียนไปเที่ยวบ้าง จำได้ว่าหนังสือ Ideal มี 5 เล่มมั้ง
เรียนไปเล่มเดียว อีก 4 เล่มที่เหลือ ไม่ได้ไปเอา ไม่ได้เข้าเรียน 555+
เรียนเดอะเบรน เรียนบ้างหลับบ้าง ออกไปเดินเล่นกับเพื่อนๆ บ่อย
สมัครเรียน Kendall จำได้ว่าไอโอม (เพื่อนตั้งแต่สมัยมัธยม)
มันบอกว่าจะไม่โดด ค่าเรียนแพง เรียนรอบสดด้วย
เรียนไป 4-5 ครั้ง หันหน้าไปมองไอโอม แล้วพยักหน้าเป็นรู้กันว่าโดด เหอๆ
การอยู่กับเพื่อนๆ ในกลุ่ม LB สมัยม.ปลายนี่ืถือว่าเป็นความโชคดีโคตรๆ เลยล่ะ
เรียน เล่น ไปเรื่อยๆ ไม่มีเครียดอะไรเลย
ตอนนั้นจำได้ว่าเกรดสังคมกับภาษาไทยเฉลี่ยอยู่ที่ 2 กว่าๆ มั้ง
ก็เลยไม่มีสิทธิสอบโควต้าหมอต่างๆ แต่ก็ไม่เห็นจะเครียดอะไรเลย
มีสิทธิสอบที่อื่นที่อยากเข้าได้อีกตั้งเยอะตั้งแยะ
ม.ปลายนี่เกรดดีหน่อย จบมา 3.46 แหละ ฮ่าๆๆ
(จำได้ว่าเทอมสุดท้ายเกรดเหลือ 3 ต้นๆ ก็ไม่เครียด - -")
จาก เด็กชาย ไปเป็น นักเรียน จากนักเรียน กลายเป็นนักศึกษา
ใครจะคิดว่าแค่เปลี่ยนคำนำหน้า ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้วะ..
นักศึกษาปี 1
รู้จักคำว่าโปรเจคท์ครั้งแรกก็ปีนี้ล่ะ ทำกับเพื่อน 1 วันเต็มๆ ที่ไม่ได้นอน
แต่ก็เฉยๆ เพราะมันแค่ตัวเดียวนิ ทำๆ ไปเถอะ
ประสบการณ์ใหม่ ท้าทาย ไม่เคยเจอ น่าสนุกดีออก ฮ่าๆๆ
ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรเท่าไรหรอก เที่ยวอย่างเดียว
ปั่นจักรยานเล่นรอบม.เกือบจะทุกวัน ไหนจะมี Meeting LB อีก
โอ้ยยย โคตรจะสนุกอ่ะ ชีวิตปีหนึ่ง สันทนาการอะไรเยอะแยะ
เกรดตอนปี 1 เหรอ ก็ 3.5 ล่ะ เริ่มต้นได้ดีเหมือนกันนะเนี่ย
นักศึกษาปี 2
จากโปรเจคท์ 1 ตัว มันเพิ่มเป็น 3-4 ตัว
ทำโปรเจคท์ดึกมากขึ้น อ่านหนังสือเยอะขึ้น
กิจกรรมที่เคยทำตอนปีหนึ่งเริ่มหายไป
นัดเจอเพื่อนที่โรงเรียนเก่า ก็เริ่มลดลง ไม่ค่อยว่างเจอกัน
เริ่มมีเรื่องให้คิดมากขึ้น ต้องรับผิดชอบอะไรๆ มากขึ้น
เกรดปีนี้เยอะสุดตั้งแต่เคยทำมาเลยล่ะ 3.68 แน่ะ
แต่ทำไมนะ....ไม่เห็นรู้สึกจะมีความสุขเลย
บางที ตอนม.1 ที่ได้เกรด 2.78 มันสนุกกว่านี้อีกนะ...
นักศึกษาปี 3 (ปัจจุบัน)
งานโคตรจะเยอะ โปรเจคท์ก็โคตรจะแยะ
เวลาว่างหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ มีเรื่องให้คิดมากมาย
ต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้นมากๆ เวลาที่เคยให้กับตัวเองเริ่มลดลงๆ
มีเรื่องอนาคตให้คิดมากขึ้น จบไปจะไปต่อที่ไหนดี
เค้า Require เกรดเท่าไร เกรด..ตัวเลขธรรมดาๆ เริ่มมีบทบาทกับชีวิตมากขึ้น
โปรเจคท์ ทำให้รู้จักการทำงานกับคนอื่นมากขึ้น
มันทำให้เรารู้จักคนมากขึ้นนะ แต่แม่ง ไม่เห็นสนุกเลยอ่ะ
ถ้าเลือกได้ ใครอยากจะเห็นส่วนที่ไม่ดีของคนอื่นวะ...
มีเรื่องให้คิดเยอะแยะ มีงานให้ทำเยอะไม่แพ้กัน
ควิซ, การบ้าน, โปรเจคท์, ไหนจะสอบติดๆ กันอีก
เหนื่อยคับ โคตรจะเบื่อเลย นอนตีสี่ตีห้าติดกันมาหลายวันแล้ว....
โปรเจคท์วิชาล่ะตัว ควิซวิชาล่ะตัว การบ้านเกือบๆ จะวิชาล่ะตัว สอบวิชาล่ะตัว
เรียนทั้งหมด 7 วิชา แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปให้ตัวเองล่ะเนี่ย
มันพอจะมีวิธี ที่ทำให้เราสนุกไปกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ได้มั้ย..
โคตรอยากจะกลับไปเป็นเด็กเลย...
พื้นที่เล็กๆ
ให้ใจยังเป็นเด็ก
ยังเหลืออยู่บ้างไหม?...
ตอนนี้ เหนื่อยจังเลยคับ..