--4th f|ooR sTor|es--

18/04/2008 , ฮ่องกง ,พระอาทิตย์ขึ้นมาซักพักละ

สวัสดีวันใหม่...

ลืมบอกไปว่าเวลาที่นี่เร็วกว่าเมืองไทยประมาณ 1 ชั่วโมงกว่าๆ

เมื่อคืนผมเข้านอนตอนตีหนึ่งตามเวลาของฮ่องกง ถ้าดูตามเวลาไทยแล้ว

คืนที่ผ่านมาผมเข้านอนเร็วกว่าปกติมากๆ - -"

เช้าวันนี้ได้ไปกินติ่มซำแถวๆ โรงแรม

เกือบทุกอย่างประกอบไปด้วยกุ้ง

อร่อยดี แต่ก็ แพงดี เหมือนกัน...

หลังจากกินอาหารเช้ากันเสร็จแล้ว ก็ไปนมัสการเจ้าแม่กวนอิม และเจ้าแม่ทับทิมที่ริมชายหาดรีพัลเบย์

อากาศวันนี้แอบหนาวนิดนึง เพราะว่าอยู่บนภูเขา

อากาศหนาว กับ อากาศเหงา มันเป็นเพื่อนกันรึเปล่า ??

ทำไมความหนาว กับ ความเหงา มันชอบเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน

เวลานี้ผมคิดถึงเพื่อนๆ ที่ประเทศไทย พวกเค้ากำลังทำอะไรอยู่นะ

ยิ่งคิด ก็ยิ่งเหงา ทั้งๆ ที่จริงแล้วเราก็ห่างกันแค่ 2 ชั่วโมงกว่าๆ เอง

ตอนนี้รอบกายเต็มไปด้วยคนที่ไม่รู้จัก...คุ้นเคย

ความเหงาเท่ากับจำนวนคนไม่รู้จักรอบกายบวกกัน

ยิ่งคนเหล่านั้นมาก ความเหงาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ผมหยิบหูฟังขึ้นมาสวมหัวอีกครั้ง..

เปิดเพลงที่เคยฟังบ่อยๆ ตอนอยู่กับเพื่อนๆ ที่เมืองไทย

เพลง ไม่ได้มีไว้แค่ฟังเพื่อความเพลิดเพลินเท่านั้น

มันยังสามารถบันทึกความทรงจำในเวลานั้นให้เราได้ด้วย

บทเพลงเริ่มบรรเลงทำนองและจังหวะที่คุ้นเคยให้ผมฟัง

ฝุ่นที่เกาะหนาอยู่บนความทรงจำได้ถูกทำให้ฟุ้งกระจาย

เพลงทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี

มันเริ่มแสดงภาพความทรงจำบางส่วนให้ผมได้เห็น

ความทรงจำค่อยๆ ไหลรินออกมาตามบทเพลงที่ได้ยิน

ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึก "อุ่น" ขึ้นมานิดนึงแล้ว....

....................

18/04/2008 , ดิสนีย์แลนด์ , บ่ายแก่ๆ

สมัยเด็กๆ

ผมเคยฝันว่าได้เข้าไปอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยตัวการ์ตูน

ผจญภัยไปกับตัวละครต่างๆ ที่อยู่ในนั้น

สุข ทุกข์ หัวเราะ และร้องไห้ ไปกับมัน

นั่นมันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน แต่มันเป็นความฝันที่กลายเป็นความจริงแล้ว...

ตอนนี้ผมอยู่ที่ดิสนีย์แลนด์ เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยตัวการ์ตูน และเครื่องเล่นที่ชวนสัมผัส ผมสงสัยจริงๆ ว่าใครกันนะที่ทำให้ความฝันของเด็กๆ เป็นจริงขึ้นมาได้ คนนี้เป็นอีกคนที่ควรยกย่องในความคิดของผม เพราะเค้าทำให้ความฝันของเด็กๆ ที่ไม่คิดว่ามันจะเป็นจริงนั้น สามารถเป็นจริงขึ้นมาได้

มิกกี้เม้าส์ มินนี้เม้าส์ โรนัลด์ ดั๊ก คุณลุงกู้ฟฟี่ นายอำเภอวู้ดดี้ บัซไลท์เยียร์ สโนว์ไวท์ และใครอีกหลายๆ คนที่ยังตราตรึงอยู่ในใจผมจนถึงทุกวันนี้ วันนี้ผมได้เจอกับพวกเค้าแล้ว ถ่ายรูปด้วยกันนิดหน่อยด้วยล่ะ ยินดีที่ได้เจอกันครับ ^^

เครื่องเล่นที่ผมเล่นที่นี่ก็มีหลายอย่างมากอ่ะ ตอนแรกๆ ก็แบบทำซ่าไง ไปเล่นอะไรที่มันหวาดเสียว เวียนหัว มึนตึ้บ อะไรทำนองนี้ อย่างเช่น SPACE MOUNTAIN มันก็คล้ายๆ รถไฟเหาะ แต่ไม่มีตีลังกา แต่มันก็ยังทำให้ผมเสียวได้อยู่ดี เพราะว่ามันมืดมาก เดาทางอะไรก็ไม่ได้เลย มองไปทางไหนก็เห็นแต่ดวงดาว อยู่ดีๆ รถก็กระชากไปทางซ้าย ทางขวา ซะแล้ว หลังจากเล่นเสร็จก็ไม่ต้องบรรยายอะไรมาก.....มึนตึ้บ !!

หลังจากเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวแล้ว ผมก็ไปเล่นเครื่องเล่นธรรมดาๆ บ้าง ดิสนีย์แลนด์มีเมืองแบบในการ์ตูนให้ดูด้วย ไม่ว่าจะเป็น SMALL WORLD, Winnie the Pooh อะไรอีกเยอะแยะ เหมาะสำหรับคนที่เพิ่งจะเวียนหัวจาก SPACE MOUNTAIN มานั่งชมเมืองการ์ตูนที่ถูกสร้างขึ้นมา เมืองที่เค้าสร้างนี่หรูหรามากอ่ะ ผมอยากเป็นตัวการ์ตูนที่อยู่ในนั้นชะมัดเลย

ขอบคุณดิสนีย์แลนด์..

แล้วเจอกันใหม่นะ

....................

วันที่ผู้คนพักผ่อน ในวันที่ฟ้าสีอ่อนฉันหยุดอีกครั้ง
ฉันอยู่ที่หน้าร้านดอกไม้ มีคนในร้านมาทักทาย
ฉันเพียงแค่ยิ้มและขอบคุณ...

....................