--4th f|ooR sTor|es--

หลับตา ปล่อยใจ ตั้งใจฟังเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจ

ลองฟังดีๆ สิ ตอนนี้ มันกำลังจะบอกอะไรเรา ??

นานแค่ไหนแล้ว ที่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้

หลายครั้งที่ปล่ิอยให้ความคิดมันฟุ้งซ่านลอยไปไกล

และเกือบทุกครั้ง ที่มันกลับมาทำร้ายตัวเราเอง

น้ำตา

เงียบ

เศร้า

เหงา

หดหู่

...

หลายๆ อย่างที่เราไม่อยากให้มันเกิดขึ้น แต่มันก็เกิดขึ้นทุกครั้งที่เราพยายามคิด

ว่า ทำไม อย่างไร เพราะอะไร เราถึงต้องเป็นแบบนี้

หลายๆ สิ่งที่มันไม่น่าจะเกิดขึ้น ถ้าเรา ... เป็นตัวเรา

ผม อยู่ที่ปลายทางของเส้นทางเส้นหนึ่ง

เธอ อยู่อีกฝั่งในเส้นทางเส้นเดียวกัน

ถ้า เรา ตั้งใจจะเดินมาหากันจริงๆ เราควรจะเจอกันที่ "ตรงกลาง" ของเส้นทางสายนั้น

แต่เส้นทางสายนั้น กลับมีคนวิ่งเพียงคนเดียว จนบางทีอาจลืมไปว่า

ตัวเองได้เดินผ่าน ... จุดหมายของกันและกัน ... ไปซะแล้ว

ฝ่ายหนึ่งอาจเปลี่ยนตัวเองมากจน สูญเสียความเป็นตัวเองไป

ในขณะเดียวกัน ... อีกฝ่ายอาจจะไม่ได้ตั้งที่จะพบกัน

ความพยายามทั้งหมดที่ทุ่มลงไป มันจึงเป็นเพียงอากาศ

ที่อีกฝ่ายได้เพียงสัมผัส แต่ไม่ได้ต้องการมัน ...

จนแล้วจนรอด ทั้งสองก็ได้มาพบกัน

ฝ่ายที่ทุ่มเททั้งกายและใจไป เมื่อได้พบกัน ก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

อีกฝ่ายที่ไม่ได้รู้สึกอะไร ก็ยังคงรู้สึกอย่างเดิม อย่างนั้น

หลายสิ่งที่ทำไป แล้วอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการมัน

มันก็ทำให้เรา รู้สึกท้อแท้ แต่มันก็ยังไม่หมดกำลัง ที่จะทำมันต่อไป

ยังคงทำมันไปเรื่อยๆ แม้ว่าเค้าไม่ต้องการ แต่เรา ... ก็พอใจที่ได้ทำ

จนนานๆ เข้า เวลาที่เงียบงัน มันทำให้ความคิดของเรา

คิดมาก ฟุ้งซ่าน ลอยไปไกล

เผลอคิดไปว่า อีกฝ่ายจะรำคาญ รึเปล่า ที่ทำไป

แล้วมัน จะมี ... ความหมายอะไร

สุดท้าย ก็กลัว ... จนไม่กล้า จะทำอะไร

คำพูด สายตา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ที่เคยมีให้ มันเริ่มจางไป

ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่มัน ... "กลัวเกินไป"

เคยมีคนบอกว่า ...

คนเราไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องเข้าใจกัน ขอแค่จับมือ แล้วเดินไปด้วยกัน

มันก็เพียงพอแล้ว แค่รู้ว่ามีใครซักคนอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหน และไม่จำเป็นต้องเข้าใจ

มันอาจจะจริง ถ้าเกิดว่า เรา ... เดินไปด้วยกัน

บางที เค้า อาจจะแค่ ... บังเอิญ ... มาเดิน "ข้างกัน"

แต่ เรา ไม่ได้เดินไป "ด้วยกัน" ซักหน่อย